Leven met en voor Bearded Collies
Onze Konijntjes
(\ /)
(-.-)
O_(")(")
Op deze pagina willen we jullie iets vertellen over de konijntjes die bij de Beardie-Inn woonden.
Daarna duurde het tot 2016 voor er weer een konijntje bij ons kwam wonen. of eigenlijk twee! Hier zie je een filmpje en een column over ze. Maar zo begon het verhaal van de VIER konijntjes.... Na Shaw's dood wilde we niet dat Reese alleen zou blijven en ( hoe fout ook) in een dierenwinkel
zagen we twee dwergkonijnen meisjes ( volgens de winkelier zusjes) en in plaats van maar eentje kochten we ze alletwee. We noemden de grijze Eefje en de wit/beige Catootje. Beide geboren op 9 januari 2018.
Eerst lieten we ze een tweetal weken samen wonen om te wennen aan het ritme en de geluiden van ons thuis.
Daarna lieten we ze kennismaken met Reese en gingen ze bij elkaar wonen. Helaas besloten de dames dat ze Reese niet wilde delen en ondanks diens pogingen de boel te sussen bleven ze elkaar najagen en zelfs bijten. Maar ja wie blijft dan nu bij Reese?
Na nog een stevige vechtpartij bleek dat Reese partij trok voor Catootje en ging Eefje terug naar haar oude hok. Tja je raadt het al...zo zielig..nu zat Eefje alleen! En zo gingen we kijken bij het Dierenhulpcentrum in Born waar veel konijntjes op een nieuw thuis wachten. En werden verliefd op Gino
( die eigenlijk Dino heette) een dwergvoskonijntje dat daar 3 januari 2018 geboren is en ongeveer een weekje ouder is dan Eefje en Catootje. Het dierenhulpcentrum gaf ons de tip in Eefjes woonruimte wat dozen te zetten en beide konijntjes in te sprayen met deodorant en ze dan gewoon bij elkaar te zetten.
Door de Deo ruiken ze beiden hetzelfde en kunnen ze hun eigen geur achterlaten in de woonruimte. Een kwartiertje later zaten ze al samen gezellig hooi te knagen.
En dus opeens wonen er in onze huiskamer 4 konijntjes. Catootje en Reese, Gino en Eefje. Die geregeld mogen rondlopen in een groot deel van de woonkamer,
gewoon tussen onze beardies en katten door. Het is niet altijd koek en ei bij de stelletjes, zeker niet als de dametjes schijndrachtig zijn en
denken dat ze de mannetjes kaal kunnen plukken voor hun nest. Of als per ongeluk de twee dametjes te dicht bij elkaar in de buurt kunnen komen.
Maar daar tegen over staan hun heerlijke capriolen, het deugnieten van Catootje bijvoorbeeld, of Gino die het heerlijk vind om over zijn bolleke geaaid te worden
en op schoot te zitten, het elkaar de oortjes verzorgen, de stelletjes die samen verstrengeld slapen, hun reactie als ze eten krijgen of hun huis verschoond wordt. Een tijdje later zijn ze een deurtje verder gegaan.. En dan wordt alles anders 25 oktober 2022 bleek Eefje ziek te zijn. Iets wat ze goed had verborgen. Omdat ze altijd vrij aan gewicht was, was het ook goed verbloemd geweest dat ze slechter was gaan eten. Ze kreeg meteen medicatie voor gasbuik en pijnstilling maar, ondanks dat ze de avond voor het slapen levendiger leek, bleek ze kwart voor 5 smorgens, nog warm, net gestorven. Met haar maatje Gino naast zich, die heel kwaad op zijn vrouwtje was ( omdat ze Eefje weg moest halen) en dat ook de weken daarop nog bleef. Eefje werd maar 4 jaar en 9 maanden oud, helaas.
Nu er twee konijntjes beide geen partner meer hadden, besloten we na een na een quarantaine periode waarin we uit voorzorg beide konijntjes een kuurtje panacur gaven om te proberen Gino en Catootje op dezelfde manier als eerder de meisjes met de heren te koppelen. Iets wat in een mum van tijd lukte. Baas pastte het konijnenhuis aan, zodat het nieuwe stelletje nu beide etages samen hadden om in rond te dwalen, zich te verstoppen, samen te slapen en rondjes te rennen. Helaas was de liefde maar een kort leven beschoren, na net geen jaar samen, toen ons mooi dwergvosnijntje op 23 mei 2024 plots stierf, 6 jaar en 4 maanden oud. En toen zat Catootje, ook 6 jaar en 4 maanden oud, opeens alleen. We besloten om geen nieuw konijntje te nemen. Maar Catootje kreeg extra aandacht van ons en onze beardie Suzy was dagelijks bij haar in de buurt te vinden. Als s'morgens de bakjes rammelden van de katten om gevuld te worden, sprintte ze al naar haar voerbakje, want dan kreeg zij ook haar brokjes. In de loop van de tijd werd ze ook wat ouder, moest vaker haar nageltjes geknipt hebben en kon opeens niet meer goed in de bak springen waar ze haar behoefte deed, iets wat we oplosten met een lagere bak. Een half jaartje later rende ze ook niet meer de trapjes tussen de etages op en neer, werd wat magerder en wilde ze beneden haar eten en drinken hebben. Ze maakte daar een nieuw slaapplekje. Beardie Suzy vond dat niet erg want nu kon ze gewoon -naast- haar liggen slapen. En dus vond je vaker een nijntje en een beardie met hun ruggetjes tegen elkaar slapend.
6 maart 2026, 16.45 uur stierf ons mooie kleine grijs-witte dwergkonijntje Catootje een natuurlijke dood. Het tijdperk van de nijntjes At the Beardie-Inn is voorbij. Er gaan geen nieuwe nijntjes komen. Je kunt niet vervangen wat uniek was. Maar het leven is nu anders. Het begon al de eerste dag toen ik de katten brokjes gaf en geen konijnebrokjes meer hoefte te gaan geven. Ze waren al die jaren een verrijking van ons leven en voor altijd in ons hart!
Op 2 juli 2011, na ruim 10 jaar,namen we afscheid van ons dwerghangoorkonijn Kruimeltje
.jpg)
Kruimeltje kwam als konijnebaby in 2001 bij ons wonen. Kort nadat Chico, onze oudste beardie was gestorven.
Hij werd het grootste kameraadje van Misty. Als jong grut renden geregeld kuitend door de kamer,waarbij Kruimel handig gebruik maakte van die schuilplaatsen
waarvan hij wist dat Misty hem niet kon benaderen zoals onder de radiatoren van de CV, de dwarslatten van de tafel of onder een kast. Om vervolgens met een rotvaart
onder Misty's poten door te racen, een verbouwereerde Beardie achterlatend.Geen van onze honden heeft hem ooit gebeten of slecht behandeld. Van de drie beardiebatjes , die na Misty kwamen
verkoos Kruimel onze zwarte Nelson, boven de twee bruine Beardies Keshia en Dobby, als nieuw vriendje. De spelletjes werden gespeeld zoals vroeger zij het dan dat
Nelson rekening hield met een ouder geworden, niet meer zo snel konijn. Kruimel woonde gewoon in huis, in een kooi die altijd open stond.
Maar geregeld vonden we een grote zwarte Beardie gezamenlijk met een bruin konijn in de bench bezig aan een middagdutje.Ook was Kruimel de beroerste niet om
op botten te passen; hij runde dan ook een Botparking.
Toen we Kruimel kochten, met de kinderen nog klein, hoopten we op een knuffelkonijn maar het bleef bij af en toe aan je voeten komen zitten om een aai
te krijgen of samen met de honden een droog hondenkoekje of een een harde boterham. Daar was ie dol op. Kruimel kreeg de laatste twee jaren van zijn leven
meerdere ouderdomsklachten, werd doof en kreeg een groeiende tumor aan zijn rug/vot die helaas niet operatief kon worden weggehaald. Toen er te veel dagelijkse
(zorg)problemen door kwamen voor hemzelf, moesten we een besluit nemen hem te laten gaan.
Want in 2016 kwamen er, via konijnenopvang De Knuffeltuin, twee teddy dwerg konijntjes, geboren 27 mei 2014, kaalgeschoren
door de slechte verzorging in al twee thuizen bij ons wonen. Reese en zijn zusje Shaw.
.
filmpje van Reese waarin hij de balansschaal ontdekt;
Teddy dwergkonijntjes en Bearded Collie
Helaas kreeg onze Shaw in februari 2018 Cuniculi en raakte daarbij deels verlamd waardoor haar spijsvertering stil kwam te liggen.
We hebben twee dagen samen met de dierenarts geprobeerd haar spijsvertering met dwangvoeding en medicatie weer op gang te krijgen maar het heeft niet zo mogen wezen.
Reese is ons oudste konijnenmannetje. Hij is dus een Teddy Dwerg konijn en in 2018 al 4 jaar geworden.
Hij is een echte eigenwijs. Houd er van om op een hondenkussen te liggen en de boel van daaruit in de gaten te houden.
En de beardies...die hebben respect voor hem. Zijn lange vacht moet geregeld geborsteld en geplukt worden om te voorkomen dat alles in de klit raakt.
Dat vind hij niet altijd even fijn maar we knuffelen erna altijd lekker even samen.
en zijn ze verhuisd naar een heus konijnendressoir waar ze een loopbreedte hebben van maar liefst 240 cm met losse klauter, klim en relax items zodat hun totale leef/loopruimte nog groter wordt. Ontworpen door het vrouwtje en gemaakt door de baas. Beide stelletje krijgen een eigen etage.Waar ze spelen, knuffelen, slapen of genieten van wortelloof of andere groentes en fruit. Uiteraard met de nodige aandacht van ons mensen en de beardies.
Nog geen jaar later, raakten we weer een nijntje kwijt; Op 3 september 2023 zei vrouwtjes instinct dat ze vroeg moest opstaan en de nijntjes moest gaan verzorgen. Terwijl ze hem aaide is Reese, ons teddydwergkonijntje in haar handen gestorven, 9 jaar, 3 maanden en 7 dagen oud. Omdat hij de laatste tijd al wat ouder leek te worden en Catootje wat meer afstand nam, denken we dat het zijn tijd was. Nadat hij gestorven was, kwam Catootje afscheid nemen. Dat deed ze al snuffelend en met een laatste kusknuffel bij zijn oortjes, zoals ze altijd -intiem- met hem deed, ging ze weg naar een andere plek in hun etage. Reese werd naast zijn zusje en Eefje bij onze 35 jarige bessenstruik begraven in de achtertuin.Catootje was na 5 jaar haar maatje kwijt.
8 jaar ( en op 3 dagen na) 2 maanden was ze deel van ons gezin, de roedel en ons dagelijks leven. Haar laatste dag kwam ze niet meer aanrennen voor haar brokjes. Ze wilde niks meer, geen groente, appel, hooi, water. Meer dan een aai, een knuffel en wat novacam om eventuele pijn te verzachten was niet mogelijk. Onze beardie Suzy, haar BFF, zat of lag de hele dag dicht bij haar alsof ze wist dat het einde nabij was. (Instinctief had ze dat ook al eerder bij de andere nijntjes aangegeven). Een half uurtje voor ze stierf, scharrelde Catootje nog een keertje naar het waterbakje, dronk daar twee slokjes en snuffelde uitgebreid aan Suzy's neus alsof ze afscheid nam.
Even later lag ze zijlings, zoals ze altijd kon liggen slapen en was ze weg over de regenboogbrug naar Reese, Gino, Eefje en Kruimeltje. 
Beardies Suzy en Nienke gaan even op bezoek bij de nijntjes
(\ /)
(-.-)
O_(")(")